Bajkoterapia połączona z Metodą Ruchu Rozwijającego
W klasie I Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Starachowicach wydarzyło się coś pięknego: bajka najpierw poruszyła wyobraźnię, a potem ciało, relację i zaufanie.
Najpierw bajka. Potem ciało, ruch i relacja.
W klasie I Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Starachowicach wydarzyło się coś pięknego.
Przez dwie godziny zabrałem dzieci w podróż do świata bajek, a potem prosto do świata ciała, ruchu i relacji w ramach zajęć: bajkoterapia połączona z Metodą Ruchu Rozwijającego.
Na początku usiedliśmy razem. Opowiedziałem dzieciom, skąd biorą się nasze bajki, o tym, że powstają z rozmów, emocji, prawdziwych historii.
Były: „Szczurek Wąchacz na tropie: Gdzie jest Pola?”, „Mgiełka w szkole”, „Marysia i kwiat przyjaźni”, „Czasopodróżnicy: Fikulek i Koralinka”, „Futrzaki rozrabiaki” oraz „Sackboy i przyjaciele: Pleciona Lalka i Guzikowy Chłopiec”. Potem przyszła pora na głównego bohatera dzisiejszych zajęć, bajkę „Skrytka pod podłogą”.
Czytałem, a w klasie panowała cisza. Taka dobra cisza, w której słychać wyobraźnię. Dzieci słuchały uważnie, wchodziły w tę historię całym sobą.
Druga godzina to była już czysta magia ruchu i relacji. Oparłem ją na autorskim scenariuszu zajęć, łączącym bajkoterapię z Metodą Ruchu Rozwijającego.
To podejście wspiera rozwój emocjonalno-społeczny, świadomość ciała, poczucie bezpieczeństwa i umiejętność współpracy.
To nie były tylko ćwiczenia. To była nauka bycia razem.
Dzieci przez ruch uczyły się zaufania, współpracy, bezpiecznego dotyku i przechodzenia od pobudzenia do wyciszenia.
Bezpieczny dotyk
Dotyk może być spokojny, dobry i oparty na zaufaniu.
Ktoś obok
Druga osoba może być wsparciem, a nie zagrożeniem.
Wyciszenie
Można przejść od ruchu i hałasu do spokoju z pomocą drugiej osoby.
Współpraca
Praca w parze nie musi być rywalizacją. Może być byciem razem.
Ciało opowiadało bajkę
Ćwiczenia były inspirowane historią. Dzieci ruchem wyrażały to, co wcześniej przeżyły w opowieści.
Guziki, które łączą
Były momenty, gdy dzieci stawały się guzikami — znakami połączenia, współpracy i bliskości.
Drogi i tunele
Dzieci szły razem, czasem z otwartymi oczami, czasem z zamkniętymi, ucząc się zaufania.
Radość, bliskość, śmiech i poczucie: „jestem ważny”.
Druga część zajęć była pełna wspólnego ruchu, zaangażowania i cicho budowanej współpracy.
„Skrytka pod podłogą” oczami uczniów klasy I.
Na koniec dzieci narysowały, jak wyobrażają sobie bajkę. W pracach widać szczegóły, emocje i własne interpretacje.
Mały, wielki dowód, że to działa.
Bajkoterapia połączona z Metodą Ruchu Rozwijającego to realne narzędzie wspierania dzieci, ich emocji, relacji, świadomości ciała i poczucia bezpieczeństwa. Dziękuję klasie I za wspólną podróż „pod podłogę” i wszystkie guziki przyjaźni, które dziś się zapięły.
Szkoła Podstawowa nr 2
z Oddziałami Terapeutycznymi
im. Jana Pawła II
w Starachowicach