interaktywna pracownia regulacji
Mały Konstruktor Spokoju
Zbuduj z dzieckiem parową maszynę spokoju. Każdy element to jedno krótkie ćwiczenie: oddech, cisza, odwaga, zatrzymanie, dobre słowo albo prośba o pomoc.
żywa trasa
Parowóz spokoju rusza powoli, krok po kroku
Gdy dziecko wybiera element, maszyna nie pędzi. Ona rusza spokojnie: najpierw para, potem koła, potem jeden dobry krok.
warsztat parowej maszyny
Wybierz element, który dołączysz do maszyny
Każdy element zapala inną część konstrukcji. Dziecko może kliknąć, wskazać obrazek albo tylko popatrzeć i wybrać razem z dorosłym.
kabina maszynisty
Uruchom panel pełnej pary
Tu dziecko może zobaczyć, że maszyna ma różne wskaźniki. Nie trzeba robić wszystkiego naraz. Wystarczy jeden element, który dziś pomaga najbardziej.
wybrany element: Koło oddechu
Weź 3 spokojne oddechy
Połóż dłoń na brzuchu. Zrób wdech nosem, jakby lokomotywa nabierała pary. Potem spokojny wydech, jak miękka chmurka z komina.
Oddycham powoli.
Narysuj koło, które kręci się wolniej za każdym oddechem.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
wybrany element: Śrubka ciszy
Przykręć hałas ciszej
Wybierz cichsze miejsce, załóż słuchawki albo pokaż dorosłemu znak: potrzebuję mniej dźwięków.
Mogę potrzebować ciszy.
Dorysuj śrubkę, która zmniejsza hałas w maszynie.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
wybrany element: Lampka odwagi
Zapal małe światło
Wybierz jedną rzecz, którą możesz zrobić teraz: podnieść rękę, powiedzieć jedno słowo, podejść bliżej, spróbować jeszcze raz.
Mały krok też jest odwagą.
Narysuj lampkę, która świeci tylko tyle, ile trzeba.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
wybrany element: Dźwignia STOP
Zatrzymaj pęd
Przesuń dźwignię STOP: stań, usiądź, oprzyj stopy o podłogę. Nie musisz odpowiadać od razu.
Mam prawo się zatrzymać.
Narysuj dźwignię, która mówi: teraz pauza.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
wybrany element: Pudełko dobrych słów
Otwórz zdanie wsparcia
Wybierz jedno zdanie: Dam radę małym krokiem. Mogę poprosić o pomoc. To minie. Jestem ważny.
Mogę mówić do siebie dobrze.
W pudełku zapisz albo narysuj jedno dobre słowo.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
wybrany element: Przycisk pomocy
Połącz się z dorosłym
Pokaż kartę, kliknij przycisk albo powiedz: potrzebuję pomocy. Dorosły może być konduktorem spokoju.
Nie muszę być sam.
Narysuj przycisk, który wysyła sygnał do bezpiecznej osoby.
Dotknij obrazka, nazwij element albo pokaż palcem, gdzie w maszynie powinien się znaleźć.
karta pracy w głowie i na papierze
Zbuduj własną maszynę spokoju
Po kliknięciu elementu dziecko może dorysować go na swojej maszynie. Nie musi pisać dużo. Wystarczy kreska, kolor, symbol albo jedno słowo.
Bilet do Stacji SpokojuCo dziś zabierasz w podróż?
Paliwo dobrych myśliJakie zdanie może napędzić maszynę?
Tory wyboruKtórą trasą pojedziesz: oddech, cisza czy pomoc?trasa pociągu spokoju
Pięć stacji, które pomagają wrócić do równowagi
Zatrzymuję pęd.
Oddycham wolniej.
Zmniejszam bodźce.
Robię mały krok.
Pokazuję dorosłemu sygnał.

dla dorosłego
Nie naprawiaj całej maszyny naraz
Kiedy dziecko jest przeciążone, nie trzeba od razu rozmawiać o wszystkim. Wystarczy wybrać jedną część i zrobić jedno małe ćwiczenie.
stacje maszyny spokoju
Każdy element zatrzymuje się na innej stacji
Możesz przejść trasę z dzieckiem jak krótką podróż. Bez pośpiechu. Jedna stacja, jeden komunikat, jedno ćwiczenie.
wielkie uruchomienie
Kiedy maszyna jest gotowa, parowóz rusza w stronę spokoju
Po wybraniu wszystkich elementów możesz zrobić finał: dziecko wskazuje, który element pomógł najbardziej, a potem rysuje własną maszynę spokoju.
zestaw ilustracji
30 elementów do budowy klimatu strony i kart pracy
Grafiki mogą działać jako przyciski, kafelki, dekoracje, elementy zadań albo inspiracje do własnego rysunku dziecka.































finał pracy
Maszyna spokoju jedzie wtedy, gdy dziecko ma prawo wybrać własne tempo
To narzędzie może być zabawą, kartą pracy, rozmową po trudnej sytuacji albo spokojnym rytuałem na początku zajęć. Najważniejsze jest to, że dziecko dostaje obraz, wybór i mały krok.
