Terapeutyczna Mapa Emocji
Poczucie winy
Poczucie winy potrafi usiąść na sercu jak ciężki kamyk. Ta strona pomaga dziecku spokojnie zrozumieć, skąd bierze się to uczucie, co można z nim zrobić i jak wrócić do siebie bez ciągłego obwiniania.
Co to jest poczucie winy?
Poczucie winy pojawia się wtedy, kiedy mamy wrażenie, że zrobiliśmy coś niewłaściwego. Możemy czuć je po kłótni, po przykrym słowie, po złamaniu zasady albo wtedy, gdy wydaje nam się, że kogoś zawiedliśmy.
Czasem to uczucie pomaga nam naprawić błąd. Czasem jednak robi się za duże i sprawia, że dziecko zaczyna myśleć o sobie źle, nawet jeśli nie zrobiło nic naprawdę złego. Wtedy warto zatrzymać się, odetchnąć i sprawdzić, co jest prawdą, a co tylko ciężką myślą.
Zrozum swoje uczucia
Zapytaj siebie spokojnie: „Co się wydarzyło?” i „Dlaczego czuję ciężar w środku?”. Czasem poczucie winy mówi o błędzie, a czasem o tym, że jesteśmy dla siebie zbyt surowi.
Przeproś, jeśli trzeba
Jeżeli komuś było przykro przez nasze zachowanie, można powiedzieć: „Przepraszam, nie chciałem cię zranić”. Krótkie, szczere przeprosiny potrafią przynieść ulgę obu stronom.
Wybacz sobie
Każdy popełnia błędy. Błąd nie znaczy, że jesteś zły. Błąd może być lekcją, dzięki której następnym razem zrobisz coś inaczej.
Oddech „uwalniający winę”
Usiądź wygodnie. Weź spokojny oddech nosem i pomyśl o czymś, co daje ci dobro. Potem powoli wypuść powietrze ustami, jakby ciężki kamyk robił się coraz mniejszy.
Powtórz to kilka razy. Nie musisz niczego przyspieszać. Wystarczy spokojny oddech i jedna dobra myśl: „Mogę naprawiać błędy, ale nie muszę nosić ich cały czas w sobie”.
List do siebie
Napisz krótki list, w którym mówisz sobie: „Widzę, że było ci trudno. Możesz się pomylić. Możesz też spróbować naprawić to, co się stało”. Na końcu dopisz jedno dobre zdanie o sobie.
Zabawa „Kosz na winy”
Narysuj kosz. Na małych karteczkach zapisz lub narysuj to, co cię obciąża. Zgnieć karteczki i wrzuć je do kosza. Potem pomyśl o jednej rzeczy, którą możesz zrobić lepiej następnym razem.
Ważna myśl
Poczucie winy nie powinno mieszkać w dziecku za długo. Może pokazać, że coś warto naprawić, ale nie może zabierać wiary w siebie. Najważniejsze jest to, żeby uczyć się, przepraszać, próbować jeszcze raz i pamiętać, że człowiek jest większy niż jeden błąd.