Terapeutyczna Mapa Emocji
Radość
Radość pojawia się wtedy, gdy serce robi się lekkie. Może przyjść po zabawie, po dobrym słowie, po spotkaniu z kimś bliskim albo zupełnie niespodziewanie, jak promyk słońca wpadający przez okno.
Radość mówi: dobrze mi z tym
Radość to uczucie, które pomaga nam zauważyć dobre chwile. Czasem jest głośna i pełna śmiechu, a czasem cicha, spokojna i miękka jak ciepły koc.
Nie trzeba robić wielkich rzeczy, żeby ją poczuć. Radość może mieszkać w małym sukcesie, w ulubionej piosence, w rysunku, w przytuleniu albo w tym, że ktoś po prostu jest obok.
Zatrzymaj dobrą chwilę
Kiedy czujesz radość, możesz powiedzieć sobie: „chcę to zapamiętać”. Nazwij tę chwilę, opowiedz o niej komuś albo narysuj ją tak, jak ją widzisz.
Podziel się radością
Radość często rośnie, gdy dajemy ją dalej. Możesz powiedzieć komuś coś miłego, uśmiechnąć się, zaprosić do zabawy albo podziękować za coś małego.
Oddech „Promyk radości”
Usiądź wygodnie i połóż dłonie na brzuchu albo na sercu.
Weź spokojny wdech nosem i wyobraź sobie mały promyk światła w środku klatki piersiowej.
Wypuść powietrze powoli, jakby ten promyk łagodnie rozchodził się po całym ciele.
Powtórz kilka razy. Niech radość będzie spokojna, bez pośpiechu i bez przymusu.
Słoik Dobrych Chwil
Przygotuj kartkę albo małe karteczki. Narysuj lub zapisz trzy rzeczy, które dziś sprawiły ci radość. Mogą być bardzo małe: śmieszny dźwięk, dobra kanapka, zabawa, kolor nieba albo czyjś uśmiech.
Włóż karteczki do słoika, pudełka albo koperty. Kiedy będzie ci trudniej, możesz do nich wrócić i przypomnieć sobie, że dobre chwile naprawdę istnieją.
Taniec Małego Promyka
Wstań i poruszaj się tak, jakby twoje ciało było promykiem słońca. Możesz podnieść ręce, zrobić obrót, przejść na palcach albo tylko lekko kołysać się w miejscu.
Nie chodzi o piękny taniec. Chodzi o to, żeby ciało mogło pokazać: „czuję coś dobrego”.
Jak wzmacniać radość dziecka?
Warto zauważać radość dziecka i nie odbierać jej pośpiechem. Pomagają proste zdania: „Widzę, że to cię ucieszyło”, „Opowiedz mi o tym”, „To była dla ciebie dobra chwila”.
Radość nie zawsze musi być głośna. U dzieci wrażliwych może wyglądać jak spokojny uśmiech, skupienie, błysk w oczach albo chęć pokazania swojej pracy. Dobrze jest dać jej miejsce i nie wymagać, żeby wyglądała u każdego tak samo.
„Radość nie zawsze krzyczy. Czasem cicho siada obok dziecka i świeci w nim od środka”.